Diagnostyka kliniczna

Biomarkery zdrowia nerek i wczesne badania przesiewowe

Przewlekła choroba nerek (CKD) dotyka więcej niż co trzeciego starszego kota. Ponieważ nefrony nerek nie regenerują się po utracie w wyniku włóknienia, wczesna diagnoza za pomocą czułych biomarkerów daje największą szansę na wydłużenie jakości życia.

Badania laboratoryjne

Badanie SDMA a oznaczanie kreatyniny w surowicy

Dawniej funkcję nerek u kotów oceniano przede wszystkim na podstawie kreatyniny w surowicy oraz mocznika (BUN). Kreatynina jest jednak silnie zależna od masy mięśniowej; wychudzony starszy kot może mieć pozornie „prawidłowe” wartości kreatyniny, mimo znacznego upośledzenia pracy nerek.

Dimetyloarginina symetryczna (SDMA) to metylowany aminokwas arginina, wytwarzany w stałym tempie w komórkach i wydalany niemal wyłącznie w drodze filtracji kłębuszkowej. SDMA sygnalizuje lekarzowi utratę zaledwie 25% do 40% funkcji nerek — na miesiące lub lata przed wzrostem stężenia kreatyniny.

Render laboratoryjnego mikrofluidycznego analizatora diagnostycznego badającego surowicę krwi kota
Czujność kardiologiczna

Ciche zagrożenie, jakim jest nadciśnienie u kotów

Wysokie ciśnienie krwi (skurczowe RR > 160 mmHg) jest zarówno przyczyną, jak i skutkiem postępującej choroby nerek oraz nadczynności tarczycy. Bez rutynowych badań dopplerowskich nadciśnienie często pozostaje niewykryte, aż do wystąpienia ostrego „uszkodzenia narządu docelowego”.

Odwarstwienie siatkówki

Nagły krwotok nadciśnieniowy może prowadzić do ostrego, obustronnego odwarstwienia siatkówki i trwałej ślepoty. Wczesne leczenie przeciwnadciśnieniowe odwraca lub zapobiega temu uszkodzeniu.

Udar mózgu

Niekontrolowane ciśnienie naczyniowe uszkadza delikatne naczynia włosowate mózgu, prowadząc do nagłych deficytów neurologicznych, zaburzeń świadomości lub objawów przedsionkowych.

Przebudowa serca

Współśrodkowy przerost lewej komory rozwija się, gdy mięsień sercowy pracuje przeciwko podwyższonemu obwodowemu oporowi naczyniowemu, co prowadzi do zastoinowej niewydolności serca.

Zdrowie jamy ustnej

Resorpcja zębów u kotów i opieka nad przyzębiem

Koty są szczególnie podatne na resorpcję zębów (TR), wcześniej nazywaną kocimi odontoklastycznymi zmianami resorpcyjnymi (FORL). W tym schorzeniu odontoklasty agresywnie resorbują szkliwo i zębinę, odsłaniając wrażliwe nerwy miazgi zęba. Koty rzadko dają wyraz temu bólowi głosem; zamiast tego połykają pokarm w całości lub przechylają głowę podczas gryzienia.

Standardem opieki są coroczne badania jamy ustnej połączone z radiografią zębów. Zmian resorpcyjnych nie da się odbudować zwykłymi wypełnieniami, a aby złagodzić przewlekły ból, wymagają chirurgicznego odcięcia korony lub całkowitego usunięcia zęba.

Przeczytaj najczęstsze pytania weterynaryjne w FAQ →